Posts tonen met het label Inspiratie. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Inspiratie. Alle posts tonen

woensdag 17 april 2013

Ik schilder ook hoor.

Kunst maken kan dus tegenwoordig iedereen, dus ik ben het ook aan het proberen.

Eerlijk gezegd ben ik een beetje bang wat mensen er van vinden. Zo reactie als: "oh, is dat ook kunst." Ja meneer of mevrouw dat is dus ook kunst, kopen?

Maar toch wou ik het even delen, gewoon om de wereld te laten zien dat ik ook iets doe en kan.




Hoe ik dit doe? Ja, dat is dus het geheim van de chef.

Liefde. 

Dyan

zondag 17 maart 2013

“get the crap out of your language!”


Eventjes spuwen! 

Maakbaarheid, een term die zijn kracht is verloren. Een duidelijk beschrijving over een proces binnen de kunsten, marketing of bijvoorbeeld de samenleving wordt vaak ondersteund met de term maakbaarheid, maar wat zegt maakbaarheid nou eigenlijk?

Maakbaarheid is een term om te beschrijven dat iets maakbaar is. Iets is kneedbaar, nog te vormen. Vaak dient dit dan ook te gebeuren om het maximale uit een proces te halen. Maar willen wij dat niet altijd. Willen wij als marketeers niet altijd dat onze acties tot een resultaat leiden waarin wij potentiële klanten weten te verleiden tot kopen. En is het niet zo dat de regering met al zijn wetten en regels streeft naar een samenleving die fijn is om in te leven. Is het niet gewoon zo dat wij de term maakbaarheid gebruiken omdat wij gewoon lui zijn? Willen wij nog wel uitleggen wat de marketeer wilt bereiken met zijn plannen en acties. Of willen wij nog wel uitleggen wat de staat doet om onze samenleving vorm te geven en in stand te houden.

Maakbaarheid is een woord wat gebruikt wordt om een proces te benoemen. Een proces wat eigenlijk zo belangrijk is dat het altijd genoemd moet worden! Laten wij dat dus ook doen! Laten wij niet langer een term als maakbaarheid gebruiken, om het maar te gebruiken. Nee, laten wij de term maakbaarheid alleen gebruiken als het echt iets toevoegt aan een bepaalde situatie. Een samenleving die maakbaar is. Nee, een samenleving is een dusdanig spannend en groot onderwerp dat het een verklaring nodig heeft. 

Denken, denken en denken... 

LIEFDE! 

Dyan

dinsdag 5 februari 2013

Dromen

Dromen. Iedereen heeft ze. Sommige doen er wat mee, andere houden ze liever als illusies. Daarentegen geloof ik dat dromen echt wat goeds kunnen doen. Loesje trouwens ook:

Ik wil graag veder.. veder kijken dan dat er op dit moment gebeurd. Ik wil graag de wereld van VADM in. Om eerlijk te zijn sta ik te springen. Liever vandaag dan morgen.

Goed, ik zal nog even geduldig moeten wachten.. nog twee blokken en dan mag het. Dan komt de echte wereld om de hoek kijken. Dan doen wij niet meer aan fictie bedrijven, maar echte keiharde geldverdieners!

Het is als of de wereld van VADM constant van links naar rechts flits en ik haar nog niet te pakken krijg. Wacht maar. Binnekort ben ik ook van de partij!

Tot de volgende!

LIEFDE!

DYAN

zondag 3 februari 2013

Bezoek NAI

Twee weken kerstvakantie. Wat doe je dan? Juist een dagje musea. Vandaag stond op het programma NAI. Het NAI waar ik al vaker over heb geschreven staat voor het Nederlands Architectuur Instituut. Een instelling met bibliotheek, shop, café/restaurant, museum en een plek voor lezingen. 

Vandaag bezocht ik met mijn vader het museum. Een zeer inspirerende dag. Het NAI laat mij altijd nadenken over architectuur. Het geeft je als het ware de kans om te kijken vanuit de architect. Of met elkaar in gesprek te gaan over hoe jij een gebouw ziet, wat het doet met je en waarom. Waarom kiezen gemeentes, architecten ervoor een bepaald gebouw een bepaalde uitstraling te geven. Vragen die in je hoofd gaan spoken wanneer je door de tentoonstelling de stad van de toekomst wandelt.

De tentoonstelling de stad van de toekomst is een interactieve tentoonstelling waar jij als teoschouwer wordt gevraagd na te denken over bekende Nederlandse gebouwen. vijf ijk personen nemen je mee door het Nederlandse architectuur landschap en vertellen kort wat zij er van vinden. Neem bijvoorbeeld het ING house. Een gebouw van de ING wat volledig uit glas en staal bestaat. Persoonlijk vind ik dit niet het meest mooie gebouw van Nederland. Het glas, het staal en dan ook nog eens deze niets zeggende vorm, draagt voor mij niet bij aan een mooier Nederland. Mooi is gelukkig ook maar subjectief. Het idee achter het gebouw vind ik daarentegen wel geweldig. Dit gebouw heeft als eigenschappen dat het transparant, open en dus eerlijk is. Dit is precies wat ING wilt uitstralen. Daarbij komt nog dat het gebouw pal naast de snelweg staat en dus door veel mensen gezien wordt. Iedereen mag mee gluren bij de ING.

Maar goed, daarnaast was er in het NAI nog veel meer te zien. Een tentoonstelling van de architect LELÉ. Een architect uit Brazillie die complete ziekenhuizen zo ontwerpt dat zij passen in hun omgeving en samen met de natuur mensen gezond maakt. Een prachtige filosofie voor een ziekenhuis. Hieronder vind je een van zijn meester werken. De grote ronde koepel dient als college zaal, waar jongen artsen worden opgeleid.

LELÉ - RIO Hospital.

Het meest indrukwekkende tijdens het bezoek aan het NAI blijft huize Sonneveld. Een woonhuis compleet bewaard uit de tijd van het nieuwe bouwen. Mijn vader herkende sommige meubels zelfs van foto's van vroeger, erg ontroerend en leuk om al deze familie verhalen weer te horen.

Dit was hem weer.

Tot de volgend,

LIEFDE!

Dyan




donderdag 31 januari 2013

Dag, weken tikken voorbij. Alsof de tijd vliegt. En hoe! Elke dag weer geniet ik van nieuwe indrukken, situaties en momenten die het leven heerlijk maken.

Dit bericht schrijf ik vanuit mijn kamer. Mijn eigenste plekkie in het mooie Utreg!
Best eng allemaal. Maanden ben je opzoek naar een kamer en dan BAM! Daar zit je dan met je kamer, alleen in Utrecht. Dat is even wennen zeg. Maar soms is het ook tijd om gewoon te doen. Niet te veel nadenken, maar echt doen! Laten wij wel wezen, hoe vaak zeg jij nou ja, maar doe je ook ja? Als jij daar over na gaat denken kom je denk ik net als ik tot de conclusie dat je vaker denkt dan doet!

Dus, ik heb heb ook ja gedaan. Tot nu toe ben ik er reuze tevreden mee!

IK ZEG DOEN!

Tot de volgende,

Liefde! 

Dyan

maandag 19 november 2012

BAK. Basis voor actuele kunst.


Maandag negentien November, een bezoek aan BAK Utrecht. Het culturele centrum waar maatschappelijk politieke vraagstukken worden tentoongesteld. De toeschouwer wordt gevraagd kritisch na te denken over politiek in onze maatschappij. Dit allemaal dankzij kunst.

Met een deel van de klas hebben we de tentoonstelling “How Much Fascism?” bekeken. Een tentoonstelling waar fascisme in onze samenleving aan de kaak wordt gesteld. Hoe zien wij Fascisme terug in Nederlandse politiek? Of in het conflict tussen Israël en Palestina.

Bij de maquette van Jonas Staal, die gebaseerd is op de ideeën van Fleur Agema. Wordt een gevangenis neergezet. Dit idee werkte Fleur Agema uit voor haar master scriptie. Achteraf schrok zij, na het zien van haar uitgewerkte ideeën. Iets wat ik me heel goed kan voorstellen. De maquette laat een gevangenis zien met vier fases. Gevangen komen terecht in een bunker die compleet is afgesloten, wanneer er goed gedrag wordt vertoon mag de gevangen zich verplaatsen naar fase 2. In fase twee leven de gevangenen in tentjes, waar ze een zelfvoorzienend leven kunnen opbouwen. Na fase twee komen gevangen terecht in fase drie. In fase drie mogen de gevangen een leven gaan lijden in een opgezet dorpje. Hier vinden we verschillende kleine winkeltjes. In fase vier mogen de gevangen in een waar rijtjeshuis gaan wonen. De gevangen zijn dan klaar voor de echte wereld en hoeven dit alleen nog maar te bewijzen door zelfstandig een leven te lijden.

Een idee, wat op zich nog niet eens een gek idee is, als je er niet te lang over nadenkt. Wanneer ik dit wel ga doen komt de afgunst en woede in mij naar boven. Hoe bestaat het dat mensen zulke ideeën hebben. Levens gevaarlijk. In de literatuur is dit ook een veel voorkomend verschijnsel. Een hoofdrol speler bevind zich dan in een samenleving die gerangschikt is na klasse, waar een klein deel van deze samenleving het heft in handen heeft. Mensen worden dom gehouden. Wanneer de hoofdrolspeler in opstand komt, wordt hij of zij met de grond gelijk gemaakt. Neem bijvoorbeeld het beok 1984 van Geogre Orwell. 

Een gevaarlijke situatie als je het mij vraagt. Wat ik mij dan afvraag: waar liggen de grenzen voor een kunstenaar? In hoeverre mag de kunstenaar zijn gang gaan? Is het niet zo dat kunstenaars juist de kritische vragen moeten blijven stellen, om de samenleving scherp te houden?

Persoonlijk denk ik dat kunstenaars de rol van critici in deze samenleving, opgeslokt door de media, moeten aanhouden. Het is belangrijk dat iedereen zelf blijft nadenken en we ons niet laten opleggen wat we moeten doen. In het verleden hebben we gezien tot wat voor taferelen een dergelijke situatie kan leiden, als we klakkeloos iemand anders zijn mening overnemen.

Dus voor vandaag geef ik jullie mee: Think for yourself!

Tot de volgende!

Liefde!

Dyan! 

maandag 5 november 2012

A trip to Lisboa!

Een weekendje er tussen uit. Eigenlijk paste dat totaal niet in mijn te strakke planning, maar ach me vader zou graag zien dat ik met hem mee ging. Zo doende ging ik naar Portugal. Een weekend familiy time. 

Het begon allemaal op het te grote Schiphol. Een doolhof aan incheckbalie's van de tientallen verschillende luchtvaartmaatschappijen. Wat ik persoonlijk nog al overdreven vind. Wat me gelijk opviel was de rij van mensen die niet online inchecken. Het gemak dient de mens zou je zeggen, op de gemiddelde Schiphol bezoeker denkt daar dus toch anders over. Mijn vader van over de vijftig snapt hoe het online inchecken werkt, waarom doen al deze zakenlieden, backpacker's en jongen gezinnen hier niet aan mij. Deze verschillende groepen mensen maken dagelijks gebruik van verschillende online media. Waarom dan niet online inchecken?

Maar goed, eenmaal aangekomen in ons hotel was iedereen dood op van de vliegreis. Volgens mij is niemand er voor gemaakt om zo een lange afstand af te leggen, in zo een korte tijd. De enorme druk die op je oren staat kan niet gezond zijn. En dan nog iets, waarom zien alle vliegtuigen er zo stom, technologische en suf er uit. Waarom hangt er geen kunst in vliegtuigen? Dat een vliegtuig er van buiten wit met logo's beplakt uitziet, ja dat snap ik. Het interieur daarentegen. Waarom vraagt een vliegtuigmaatschappij niet een kunstenaar om de vele opbergvakken te beschilderen met een prachtig verhaal....

Van de ene verbazing val ik in de andere. Omdat we laat aankwamen in Lissabon, zijn we de volgende dag pas echt de stad ingetrokken. We besloten een toeristen bus te nemen, met twee verschillende routes. De eerste route zou ons alle highlights van de stad laten zien. De tweede en tevens korte route, nam ons mee naar het hoogste en meest historische deel van de stad. Na een korte wandeling berg opwaards kwamen we uit bij Castelo de São Jorge. Het schijnt zo te zijn dat dit het begin van Lissabon was. Een kasteel wat ver voor christus gebouwd en bewoond werd.
Castelo de São Jorge - Lissabon
Daarnaast hebben we nog tal van bijzondere gebouwen, standbeelden en pleinen gezien. Iets wat ik zeker nog even wil delen met jullie zijn de straten van Lissabon. Op de meeste bezochte plekken zijn de straten op een typisch Portugezen manier aangelegd. Een vorm van mozaïek wat in Lissabon wordt beschermd als een ware kunst.
Straat mozaïek - Lissabon.
Neem bijvoorbeeld deze. Een mozaïek wat is aangelegd op de laan van de vrijheid. De meest voornaamste avenue van de stad, waar grote mode warenhuizen zijn gevestigd.

Al met al was het een bijzonder reisje naar Lissabon. Een stad rijk aan cultuur en geschiedenis wat je ooit in je leven een keer gezien moet hebben.

Dit was hem weer.

Tot de volgende!

LIEFDE! 

Dyan.

zondag 7 oktober 2012

Heeft u een kaartje voor mij?

Tijdens deze mooie zonnige zondag was ik aan het werk. Ik werk als schoenenverkoper in Utrecht, wat ik met veel plezier doe. Tijdens de middag spits achter de kassa raakte ik in gesprek met een kunstenaar. Hij vertelde over zijn kunst en hoe hij te werk ging. Erg interessant. 

dinsdag 2 oktober 2012

Het is weer zo ver.

Eens in het jaar heb je zo moment, vaak is dat wanneer de herfst aanbreekt. Je weet niet meer wie je bent, wat je wilt, wat je doet, waar je voor gaat, alles is weer nieuw, nergens is een begin of een eind, moet je nou rechts links of rechtdoor lopen, draag je winter kleren of zomer kleren, neem je een nieuw kapsel en sluit je even af van de wereld om over dit soort dingen na te denken. 

woensdag 26 september 2012

Creatie en reflectie: Maakbaarheid.

We zien het overal om ons heen. Gemaakte idealen, gemaakte mensen. We moeten zoveel en daarnaast kunnen we alles. We moeten alles hebben en als we dit dan kwijt zijn, ontstaat er paniek. 

Waarom wil de westerse maatschappij dit allemaal? Waarom moet je een dure smartphone, tablet, pc. Waarom moet alles duurzaam zijn, ecologisch, vernieuwend?

Deze maatschappij is gemaakt. In principe is het echte niet meer te onderscheiden van het neppen. Alles is gemaakt. Kortom, het begrip maakbaarheid.

Tijdens een les creatie en reflectie werden we gevraagd naar elkaars collages te kijken. Mijn mede student Lisa van der Pluijm kwam met deze term. Een zeer inspirerend verhaal. Zeker toen we naar haar college keken.

Waar ik eigenlijk naar toe wil is het volgende. Ken je die barbies nog? Totaal van plastic, te lange benen, een te mooi gezicht. Als we het over maakbaarheid hebben is dit het ideale voorbeeld. Maar zelfs Barbie is niet gelukkig volgens de fotografe Dina Goldstein, uit Vancouver.

Passedout - Dina Goldstein

Haircut - Dina Goldstein

Headless - Dina Goldstein


Dit was hem weer,

Tot de volgende,

Liefde, 

DYAN!

maandag 24 september 2012

De herfst.

Het is afgelopen met het mooie zomerse weer. De herfst heeft zijn intrede gedaan. Onder het genot van een kop thee kruip je lekker op de bank voor de tv of met een goed boek. Ik moet eerlijk bekennen dat ik de herfst niet eens zo erg vind. Juist in de herfst Komen mensen dichter bij elkaar. Mensen gaan minder snel de deur uit en juist daarom komen de fijne gesprekken naar boven thuis. 

woensdag 12 september 2012

Goed begin van de week.

Maandag ochtend beginnen we de week met een gast college van Anne van der Zwaag. Anne van der Zwaag is een echte duizendpoot in de wereld van kunst en cultuur. Het college waar in zij uitlegde hoe haar leven in elkaar steekt, heeft mijn ogen geopend. als kunstmanager krijg je nooit een 9 tot 5 baan. Je mag er vanuit gaan dat je de hele week druk bezig bent met opdrachten en het onderhouden van je netwerk.

Netwerken.. je wordt er mee overspoeld. De ene vakdocent zegt: "Neem verschillende rollen aan, speel een groot toneelstuk. Dat doet toch iedereen?" De andere vakdocent zegt weer: "Wees jezelf, bezoek borrels, laat je gezicht regelmatig zien en bedenk wie er interessant kan zijn voor jou netwerk." Ik weet het allemaal niet meer. Ik laat het een beetje aan Linkedin over. Linkedin is toch vrij makkelijk. Personen die interessant lijken voor je netwerk laat Linkedin gewoon zien, het enige wat jij hoeft te doen is connecten. Ging het in het echt maar zo makkelijk. "Hoi! Connecten?"

Dus wil je connecten? Dan weet je me wel te vinden op Linkedin.

Networking

Dat was hem weer!

Tot de volgende,

Liefde,

Dyan

zondag 9 september 2012

Geen gedoe!

Voor het vak Kunst en design geschiedenis heb ik zo juist het artikel "Loos ornament en misdaad" gelezen. Een tekst van Adolf Loos uit 1908.

vrijdag 8 juni 2012

Je bent een kampioen!

Vandaag heb ik een kerkdienst in Amsterdam bezocht. Ook al heeft dat niet heel veel relatie met architectuur, toch wil ik jullie even de prachtige en inspirerende boodschap meegeven!

Het thema was EK. Heel apart, ik zat hem al te knijpen dat ik er niks van zou begrijpen. Dyan een voetbal is een combinatie wat elkaar afstoot! Anyway, met als thema EK blikten we vooruit. Nederland gaat kampioen worden. Daarnaast werd er ook gekeken naar het WK van 2010. Nederland beland op de tweede plek en heel het volk is zo trots. Terwijl dit nou net niet de bedoeling was. Wij hadden eerste moeten worden! Wij hadden dat WK van 2010 moeten winnen.

Wat is dan de boodschap in dit verhaal!?
Je moest streven naar die eerste plaats. Jij bent de kampioen! Ook al moet je 6 keer vallen en de 7e keer weer opstaan, geef nooit op! De zevende keer gaat het je wel lukken! Jij bent de kampioen! Ga voor het beste, denk groot en voer het uit!

Wees die kampioen!

Met deze boodschap ga ik jaar twee tegemoet! Ik heb er zin in, ja lieve lezer... van mij zijn jullie nog niet af!

Liefde!

Tot de volgende!

Dyan


dinsdag 8 mei 2012

Van Nelle

Een korte impressie van de Van Nelle fabriek in Rotterdam. Deze oude tabaks, koffie en thee fabriek biedt vandaag de dag plaats aan tal van creatieven. Een ware broedplaats!

Van Nelle fabriek Rotterdam - straatkant.

Van Nelle fabriek - interieur (kantine).

zondag 15 april 2012

Stadskantoor Utrecht

Elke dag rij ik er langs. Twee hele hoge torens van beton die gebouwd worden tussen het Jaarbeursplein en het Centraal Station in Utrecht. Ik kijk er dan na en vraag me af, hoe moet dit ooit een gebouw worden? Het schijnt dus echt te kunnen. Binnen enkele jaren, of zelfs maanden, moet hier het nieuwe stadskantoor van Utrecht verrijzen.

Hier een korte impressie: 

Voor meer afbeeldingen: 

Ik weet nog niet of ik het mooi vind. Wat vind jij er van? 

Tot de volgende!

Dyan


woensdag 11 april 2012

Michelangelo als architect!

Wie googelt zal vinden: Michelangelo als architect. Een kunstenaar uit de Renaissance. 



donderdag 5 april 2012

Alberts en Van Huut

Deze twee Nederlandse architecten werken volgens antroposofische wijze. De gebouwen zijn samengesteld met organische vormen. 

Just some inspiration:
Amsterdam - ING Hoofdkantoor

Groningen - Gasunie Hoofdkantoor
                                                                                           

woensdag 4 april 2012

Frank Lloyd Wright

Waterfall house. As if it was created by nature. 

"Buildings, too, are children of Earth and Sun." - Frank Lloyd Wright

Een erg inspirerend gebouw. Nature meets art!

Powered By Blogger